Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Κέικ με μήλα και σταφίδες

Στο κέικ με τριμμένο μήλο που είχα φτιάξει προ καιρού 
έκανα κάποιες μικροαλλαγές 
και πρόσθεσα σταφίδες για ακόμα περισσότερη νοστιμιά και ενέργεια!

 Για 2 μακρόστενες φόρμες:

1 φαρίνα ολικής 500 γρ (αλεύρι ολικής που φουσκώνει μόνο του)
1 βιτάμ 250 γρ
1 φλιτζάνι ζάχαρη λευκή
1 φλιτζάνι ζάχαρη καστανή
4 αυγά
3 μήλα μέτρια (έβαλα 2 πράσινα και 1 κόκκινο)
2 κουταλάκια κανέλλα
1 φλυτζάνι σταφίδες ξανθές και μαύρες
2-3 κουταλιές κονιάκ
1 φλιτζάνι γάλα φρέσκο
Άχνη και κανέλα για το τελικό πασπάλισμα


Αφήνουμε το βιτάμ σε θερμοκρασία δωματίου 
να μαλακώσει αρκετά.
Καθαρίζουμε τα μήλα και τα περνάμε στο μούλτι 
ή τα τρίβουμε στον τρίφτη του κρεμμυδιού ~ 
δεν πρέπει να λιώσουν, πρέπει να υπάρχουν ορατά κομματάκια!
Μουλιάζουμε τις σταφίδες στο κονιάκ.
 Χτυπάμε το βιτάμ στο μίξερ σε μέτρια ταχύτητα,
 μέχρι να ασπρίσει και να αφρατέψει, 2 λεπτά περίπου.
Προσθέτουμε λίγη-λίγη τη ζάχαρη (λευκή και καστανή)
 και ένα-ένα τα αυγά, εναλλάξ.
Συνεχίζουμε το χτύπημα για 3 λεπτά.
 Όσο το μίγμα χτυπιέται, λαδώνουμε και αλευρώνουμε ελαφρά τη φόρμα 
(ή τις φόρμες)  που θα χρησιμοποιήσουμε. 
Προθερμαίνουμε το φούρνο στον αέρα στους 170ο βαθμούς 
(ή στους 180ο στις αντιστάσεις).
Ρίχνουμε στο μίγμα την κανέλα, τις σταφίδες και το τριμμένο μήλο.
Χαμηλώνουμε την ταχύτητα του μίξερ 
και προσθέτουμε εναλλάξ τη φαρίνα με το γάλα.  
Ανακατεύουμε να ενσωματωθούν.
 Αδειάζουμε το μίγμα στις φόρμες και ψήνουμε για 50-55 λεπτά περίπου, 
 μέχρι να φουσκώσει και να ροδίσει καλά. 
Δοκιμάζουμε με την λάμα ενός μαχαιριού, 
αν βγει καθαρή το κέικ είναι έτοιμο, 
διαφορετικά ψήνουμε για λίγα λεπτά ακόμα.

 Βγάζουμε το κέικ από το φούρνο και το αφήνουμε για 10 λεπτά να μισοκρυώσει.
Ξεφορμάρουμε σε πιατέλα και πασπαλίζουμε με λίγη ζάχαρη άχνη και κανέλα.

Θαυμάσιο!

Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Βιβλίο Μαγειρικής “Μαγειρεύοντας για τον Άλλο Άνθρωπο”


μαγειρευοντας για τον αλλο ανθρωπο3

Το βιβλίο «Μαγειρεύοντας για τον άλλο Άνθρωπο» είναι μια συλλογική συνεργασία μιας ομάδας food bloggers, που μέσα από το πάθος μας για το φαγητό, συνδυάσαμε τις γνώσεις μας πάνω στη μαγειρική για να βοηθήσουμε μια ομάδα ανθρώπων που είναι λιγότερο τυχεροί απ’ ότι είμαστε εμείς, που ασχολούμαστε με το φαγητό.

Free food for everyone2

Καλέσαμε γνωστούς Chef να μας βοηθήσουν και με μεγάλη χαρά ανταποκρίθηκαν στο αίτημά μας και μας πρόσφεραν και αυτοί τις δικές τους συνταγές.

Οι Chef είναι, με αλφαβητική σειρά:


Γεωργακάκη Σοφία (δεν έχει blog ή ιστοσελίδα αλλά θα την βρείτε στο Facebook)






Τσιβουράκης Γιάννης (δεν έχει blog ή ιστοσελίδα αλλά θα τον βρείτε στο Facebook)

Οι Food-bloggers είναι (πάλι με αλφαβητική σειρά):


Καβρουλάκη Μαριάνα  Greek Culinary History and Cooking Adventures

Κασσαπάκη Ευαγγελία Κρήτη:γαστρονομικός περίπλους

Κοκκίνου Μαρία Cook and Feed

Κουκουλάς Δημήτρης  Cook the Book

Λαφαζανίδου Μαργαρίτα  Συνταγές από σπίτι

Λιακοπούλου Ήβη  Κοπιάστε στην Κουζίνα μου

Μαράτος Σταύρος  Δύσπιστος

Ματσιαρόκου Χρυσούλα  Γαστεροπλήξ

Μαυρομάτη Μαρίνα  Il Laboratorio di MM-Skg

Μπαξεβάνη Ξανθή  Συνταγές της Ασπρούλας

Μπέικα Μαρία  Mari Plateau

Νίγδελη Βαρβάρα  Kouzinopagida Bana Barbi

Ξαγοράρη Λίλα  Τα λιλά της Λίλας

Πενθερουδάκη Ελισάβετ  Betty’s Cuisine

Σαρίδου Ζαφειροπούλου Σοφία    Να λείπει το ... βύσσινο

Τυλιπάκη Ερμιόνη   The one with all the tastes

Φωτιάδη Χαρά  Cook and Feed

Χατζηφωτίου Έρη   Captain Cook

 
Constantinos

Πρόσφατα πήραμε μια συνέντευξη από τον Κωνσταντίνο Πολυχρονόπουλο, τον άνθρωπο που εμπνεύστηκε αυτή την ιδέα και μέσα από τη συνέντευξη που μας έδωσε, πιστεύω πως θα λύσει όποιες ερωτήσεις ή απορίες έχετε.
 

Συνέντευξη με τον Κωνσταντίνο Πολυχρονόπουλο:

Τί σας ώθησε στο να ξεκινήσετε αυτό το τεράστιο έργο και τι συναισθήματα βιώνετε κάθε φορά που ολοκληρώνεται ένα συσσίτιο;
Πριν ξεκινήσουμε θα ήθελα να σας πω ότι ΔΕΝ κάνουμε συσσίτια ούτε ελεημοσύνη. Αυτό ακριβώς είναι και αυτό που με ώθησε να κάνω τον «άλλο άνθρωπο». Δηλαδή,  όταν προσφέρονται συσσίτια,  πιστεύω πως ξεκινάει η ταπείνωση και η κατακρεούργηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας για τους ανθρώπους που έρχονται και τα δέχονται,  κι αυτό το γεγονός μου έδωσε την ώθηση, ώστε να δημιουργήσω τον «άλλο άνθρωπο». Αυτή είναι κι η διαφορά μας με τα συσσίτια, διότι εμείς κάνουμε γεύμα με όλους.  Είναι και το πιο όμορφο συναίσθημα γιατί τρώμε μαζί με τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη και συμμετέχουμε στη διαδικασία του γεύματος.
Ποιές είναι οι ανάγκες που δυσκολεύεστε να καλύψετε, για τη λειτουργία της κοινωνικής κουζίνας και πώς θα μπορούσε κάποιος που θέλει, να συμβάλει στην προσπάθεια, να βοηθήσει;
Οι ανάγκες της κουζίνας εκτός από τα τρόφιμα και τα αναλώσιμα είναι και τα χρήματα που χρειάζονται για την μετακίνηση, το προπάνιο, τα έξοδα του αυτοκινήτου και άλλα πολλά που μπορείτε να δείτε εδώ.
Πιστεύετε πως οι Έλληνες ακόμη και μέσα στην κρίση είμαστε απαθείς προς το συνάνθρωπο μας, ή αρκεί κάποιος να κάνει την αρχή, να δώσει το φωτεινό παράδειγμα για να ενεργοποιηθεί η φιλαλληλία μας (αλτρουισμός), ώστε να μετέχουμε σε οποιαδήποτε κίνηση;
Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα σκεπτόμασταν μόνο τον εαυτούλη μας και τίποτα άλλο. Δεν μας ένοιαζε για τον συνάνθρωπο μέχρι που ήρθε αυτό που λένε κρίση, που για μένα δεν είναι οικονομική αλλά κοινωνική, για να ενεργοποιηθούμε και φυσικά αυτό που μας έλειπε ήταν να βρούμε ποιο είναι αυτό που μας αρέσει και μας εκφράζει για να συμμετάσχουμε σε αυτό.
Θα θέλαμε να μας πείτε κάτι που μάθατε μέσα από αυτό το ταξίδι προσφοράς που έχετε κάνει μέχρι στιγμής και θα θέλατε να το μοιραστείτε μαζί μας.
Έχω μάθει πάρα πολλά και μαθαίνω κάθε μέρα και περισσότερα για εμένα, για τις αντοχές μου αλλά και για τις αντοχές των συνανθρώπων που είμαστε μαζί κάθε μέρα. Το πιο σημαντικό βέβαια είναι ότι κατάλαβα ότι αυτό που λείπει από όλους, είναι η επικοινωνία μεταξύ μας και η ανάγκη να συμφάς ένα πιάτο φαΐ με έναν που έχει ανάγκη την τροφή, παρά να του το δώσεις .
Οι άστεγοι έχουν διατροφικές προτιμήσεις ή τρώνε τα πάντα; Είναι καλόβολοι και καταδεκτικοί σε ό,τι κι αν τους σερβίρετε; Εκφράζουν καμιά προτίμηση ή επιθυμία για φαγητό;
Οι άστεγοι είναι και αυτοί σαν όλους μας, δεν έχουν καμιά διαφορά από εμάς που ναι, τρώμε ότι μαγειρεύει η κατσαρόλα, αλλά όπως και στο σπίτι μας λέμε: «πάλι το ίδιο τρώμε;»  ή «δεν έχει κρέας;» είναι το ίδιο και φυσικά αφού τρώμε μαζί από την ίδια κατσαρόλα, καταλαβαίνουν και συμμετέχουν με χαρά στο γεύμα μας.
Ποιοί άνθρωποι τρώνε στην κουζίνα του «Άλλου Ανθρώπου», δηλαδή ποιό το μορφωτικό τους επίπεδο, εάν είναι άνεργοι ή έχει μειωθεί το εισόδημα τους, άστεγοι κ.λ.π. Ποιό είναι το κοινωνικό επίπεδο των ανθρώπων που σας βοηθούν; Εργάζονται ή είναι επίσης άνεργοι; Ποιό είναι το μορφωτικό τους επίπεδο;  Ποιός είναι ο ρόλος της πολιτείας (υπήρξε ενδιαφέρον από την πλευρά της ή δημιουργήθηκαν εμπόδια);
Όλοι οι άνθρωποι άστεγοι, άνεργοι, άποροι, εργαζόμενοι, φοιτητές, χωρίς και με κοινωνική μόρφωση συμμετέχουν και σαν εθελοντές αλλά και στο γεύμα. Όταν λέμε για ΟΛΟΥΣ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, όχι μόνο στο χρώμα ή στην θρησκεία, αλλά και για αυτούς που έχουν.
Σ' αυτές τις κινήσεις πρωτοβουλίας των πολιτών ποιά είναι η συμβολή της Πολιτείας και της Εκκλησίας;
Καμιά απολύτως. Και πως θα μπορούσε άλλωστε.  Η εκκλησία κάνει συσσίτια με σκοπό το έλεος, δηλαδή λυπάται την δυστυχία των ανθρώπων, εμείς δεν τους λυπόμαστε, απλώς τους σεβόμαστε και θεωρούμαστε ίδιοι, όσο για την πολιτεία είναι αυτή που μας έφερε εδώ που μας έφερε.
Ποιές δυσκολίες έχετε αντιμετωπίσει στην υλοποίηση του όλου έργου σας;
Πολλές, όπως προσαγωγές στην αρχή της δράσης, λειτουργικά έξοδα, να μην έχουμε τρόφιμα, να μην έχουμε γκάζι, να μην έχουμε μεταφορικό μέσο, καιρικά φαινόμενα, αλλά πάντα με την πίστη σε αυτό που κάνουμε τα καταφέρνουμε.
Έχετε εσείς δράσεις και σε άλλες πόλεις ή έχετε επικοινωνία με ανθρώπους από άλλες πόλεις που κάνουν το ίδιο;
Έχουμε και άλλες πόλεις, όπως η Σαλαμίνα και το Χαϊδάρι που μαγειρεύουν σαν «άλλος άνθρωπος» κάθε Σαββατοκύριακο και βέβαια επικοινωνούμε με άλλες πόλεις που κάνουν παρεμφερείς με εμάς δράσεις, όπως Λαύριο, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο Κρήτης, Τρίκαλα, Βόλος, Μέγαρα, Ρότερνταμ, Λευκωσία, Πάτρα, κ.ά.
Υπάρχουν συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες στις οποίες απευθύνεται η Κοινωνική Κουζίνα και ποιές τελικά επωφελούνται από αυτό το τεράστιο έργο;
Όπως ανέφερα παραπάνω «Η Κοινωνική Κουζίνα» απευθύνεται σε όλους, δεν υπάρχει κάποιος που μένει απ’ έξω. Σημασία έχει η συμμετοχή και η επικοινωνία. Πολλοί άνθρωποι που δεν έχουν ανάγκη το φαγητό έρχονται μαζί μας όχι για το φαγητό αλλά για την επικοινωνία με όλους μας, που είναι και αυτό που μας λείπει τελικά.
Αν θέλει κάποιος άπορος να ενταχθεί στην σκέπη και την φροντίδα "Του άλλου Ανθρώπου" πώς μπορεί να το κάνει; Πρέπει να βρίσκεται στην Αθήνα ή μπορεί και σε άλλες πόλεις;
Οποιοσδήποτε μπορεί να ενταχτεί στην κοινωνική κουζίνα, είτε είναι άπορος, είτε είναι εφοπλιστής, απ’ όπου και αν είναι, όπου και αν ζει και αυτό είναι και το μεγαλείο της κοινωνικής κουζίνας γιατί δεν είναι κάτι το οποίο χρειάζεται αίτηση, συνέντευξη, η σφραγίδα. Η κοινωνική κουζίνα είναι ΙΔΕΑ, δεν χρειάζεται ούτε σφραγίδα, ούτε νομική μορφή, είναι μια κίνηση αλληλεγγύης από τον άνθρωπο για τον άνθρωπο.
Αντιμετωπίσατε προβλήματα στους χώρους που γίνονται τα συσσίτια από κάποιους που πιθανώς εναντιώνονται σε τέτοιου είδους πρωτοβουλίες;
Μηδαμινές έως εξαιρετέες, στα τρία χρόνια καθημερινού μαγειρέματος 3 φορές μόνο, απλά τους ενοχλούσε η εικόνα και όχι το γεγονός.
Εκτός από το φαγητό για όλους, ποιά άλλη βοήθεια προσφέρει «Ο Άλλος Άνθρωπος»  στον συνάνθρωπό μας;
Όπως είπα και πριν, το φαγητό είναι το μέσο για να αρχίσουμε να μιλάμε μεταξύ μας, δεν έχει σημασία αν μένει κάποιος στον δρόμο ή έχει μια βίλα στην Εκάλη ή στην Γλυφάδα, σημασία έχει να μιλάμε μεταξύ μας .
Πώς οραματίζεστε το μέλλον της Κοινωνικής Κουζίνας;
Να δημιουργηθεί «Κοινωνική Κουζίνα» σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη, σε κάθε νομό, σε κάθε χώρα, να διώξουμε αυτό που μας ποτίζουν καθημερινά με τον φόβο του αγνώστου και με «μέσο το φαγητό» να αρχίσουμε να μιλάμε όλοι οι άνθρωποι μεταξύ μας, ξεχνώντας και ξεπερνώντας της διαφορές μας. Ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα πιάτο ζεστό φαγητό μας φέρνουν όλους πιο κοντά και κάνουν την καθημερινότητα μας πιο όμορφη.

Το βιβλίο αυτό είναι μία συλλογή με 100 από τις καλύτερες συνταγές μας και μπορείτε να βοηθήσετε και εσείς αγοράζοντάς το βιβλίο μέσω Paypal για μόνο 5 Ευρώ σε μορφή pdf.

Όλα τα έσοδα αυτού του βιβλίου θα διατεθούν για «Τον Άλλο Άνθρωπο».

Μπορείτε να το αγοράσετε για σας και εάν θέλετε να προσφέρετε περισσότερο, μπορείτε να το στείλετε δώρο σε συγγενείς ή φίλους σας.

Εάν το θέλετε σε άλλη μορφή για να το κατεβάσετε στο κινητό σας, στο Kindle, στο tablet, στο ipad κλπ., μπορείτε να το αγοράσετε από το Smashwords, για $10 Η.Π.Α.

Σας ευχαριστώ πολύ και να είναι Καλοτάξιδο!

Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Χοιρινό φρικασέ με σέσκουλα

Να γλείφεις και τα δάχτυλά σου… J
Υλικά:

1 κιλό χοιρινός λαιμός
Μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο
4 φρέσκα κρεμμυδάκια
1 κουταλιά αλεύρι
1 ποτήρι κρασί λευκό
1 ποτήρι ζεστός ζωμός κοτόπουλο
3 μάτσα σέσκουλα
5-6 φύλλα μαρούλι
Αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
2 αυγά
Χυμός από 2-3 λεμόνια

Κόβουμε το χοιρινό σε μικρά κομμάτια.
Ψιλοκόβουμε τα κρεμμυδάκια.
Πλένουμε καλά τα μαρούλια και τα σέσκουλα και τα χοντροκόβουμε, 
αφού αφαιρέσουμε τα πολύ χοντρά κοτσάνια,.
Σε βαθιά κατσαρόλα ζεσταίνουμε καλά το ελαιόλαδο 
και ρίχνουμε το κρέας να ροδίσει καλά από όλες τις πλευρές.
 Προσθέτουμε τα κρεμμυδάκια και τα ανακατεύουμε 2-3 φορές.
 Πασπαλίζουμε με το αλεύρι και ανακατεύουμε να διαλυθεί.
 Ρίχνουμε το κρασί και αφήνουμε να πάρει μια βράση.
Προσθέτουμε το ζεστό ζωμό, 
χαμηλώνουμε τη φωτιά σε μέτρια προς χαμηλή, 
σκεπάζουμε με το καπάκι και αφήνουμε το φαγητό 
να σιγοβράσει για 40-45 λεπτά περίπου.
Προσθέτουμε λίγο αλατοπίπερο ~ 
με προσοχή το αλάτι, γιατί έχει αρκετό ο ζωμός.
 Ρίχνουμε στην κατσαρόλα τα σέσκουλα και τα μαρούλια, 
ανακατεύουμε και αφήνουμε να σιγοψηθούν για 15 λεπτά περίπου.
Δοκιμάζουμε και, αν χρειάζεται, προσθέτουμε λίγο ακόμα αλατοπίπερο.
 Χτυπάμε ελαφρά τα αυγά και προσθέτουμε λίγο-λίγο το λεμόνι.
Παίρνουμε κουταλιές από το ζουμάκι του φαγητού 
και το ρίχνουμε σιγά-σιγά στο αυγολέμονο, 
μέχρι να ανέβει η θερμοκρασία του.
 Σβήνουμε τη φωτιά, 
περιχύνουμε με το αυγολέμονο το φαγητό, 
κουνάμε καλά την κατσαρόλα να πάει παντού, 
αφήνουμε για λίγη ώρα πάνω στο καυτό μάτι 
 και απολαμβάνουμε το φαγάκι ζεστό 
με φρεσκοψημένο ψωμάκι για ατέλειωτες βούτες!!! J

Καλή μας όρεξη!!!

Δευτέρα, 6 Οκτωβρίου 2014

Τυρόψωμο… στο λεπτό!


Καλησπέρα σε όλους!  Διάφορες ασχολίες –ευτυχώς όλες ευχάριστες- με κράτησαν μακριά από εσάς και από την αγαπημένη μου ασχολία ~ την μαγειρική! Ελπίζω να μπω πάλι σύντομα σε κανονικούς ρυθμούς… και εν τω μεταξύ θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που συνεχίζετε, με τις επισκέψεις και τα σχόλιά σας, να μου κάνετε παρέα! J

Υλικά:

1 φλιτζάνι καλαμποκάλευρο
2 φλιτζάνι αλεύρι για ψωμί ζυμωτό
1 φακελάκι ξερή μαγιά
2 φλιτζάνια γάλα χλιαρό
2 αυγά
300 γρ. φέτα σκληρή πικάντικη
100 γρ. κατίκι
Αλάτι
Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Ρίγανη
Ελαιόλαδο
Δεντρολίβανος φρέσκος


Σε βαθύ μπολ διαλύουμε την μαγιά στο χλιαρό γάλα 
και περιμένουμε για 10 λεπτά να ενεργοποιηθεί η μαγιά.
Προσθέτουμε τα αυγά, την φέτα χοντροκομμένη, το κατίκι, τα αλεύρια, 
                         λίγο αλάτι, μπόλικο φρεσκοτριμμένο πιπέρι και την ρίγανη.
Ανακατεύουμε πολύ καλά.
Λαδώνουμε ένα πυρέξ και αδειάζουμε μέσα το μίγμα, 
φροντίζοντας να έχει παντού το ίδιο πάχος.
Ραντίζουμε την επιφάνεια με λίγο ελαιόλαδο
 και στολίζουμε με τον φρέσκο δεντρολίβανο.
Αφήνουμε το τυρόψωμο στην άκρη για λίγη ώρα να ξεκουραστεί 
και εν τω μεταξύ προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170ο στον αέρα.
Ψήνουμε το τυρόψωμο για 45 λεπτά περίπου, 
μέχρι να φουσκώσει και να ροδίσει καλά.
Το αφήνουμε να κρυώσει ελαφρώς και το απολαμβάνουμε ζεστό ή κρύο!

Ένας εύκολος και γρήγορος τρόπος 
να απολαύσουμε «τυρόπιτα» στα γρήγορα!

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Μελιτζανοσαλάτα με πιπεριά Φλωρίνης και γιαούρτι

Για να σας αποχαιρετίσω για το καλοκαίρι, επέλεξα μια διαφορετική μελιτζανοσαλάτα 
που συνοδεύει εξαιρετικά ψητά ψάρια και κρέατα 
και είμαι σίγουρη πως θα σας ενθουσιάσει!
Υλικά:

3 μεγάλες μελιτζάνες φλάσκες
2 πιπεριές Φλωρίνης
1 κιλό περίπου γιαούρτι στραγγιστό
ροσαρμόστε την ποσότητα του γιαουρτιού ανάλογα με το γούστο σας!)
2-3 σκελίδες σκόρδο
1-2 κουταλιές ξύδι
1-2 κουταλιές φρέσκος δυόσμος
Αλάτι
Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Μισό φλιτζάνι ελαιόλαδο
Λάδι για το τηγάνισμα


 Κόβουμε τις μελιτζάνες πρώτα σε φέτες και μετά σε κυβάκια,
τις ρίχνουμε σε μπολ με αλατισμένο νερό 
και τις αφήνουμε για μισή ώρα περίπου.
Κατόπιν τις στραγγίζουμε, τις στύβουμε καλά
 και τις αφήνουμε σε χαρτί κουζίνας να στεγνώσουν.
 Κόβουμε και τις πιπεριές σε κύβους.
 Σε βαθύ τηγάνι ζεσταίνουμε καλά το λάδι και τηγανίζουμε πρώτα τις πιπεριές
 και μετά τις μελιτζάνες, μέχρι να μαλακώσουν και να ροδίσουν ελαφρά.
Τις βγάζουμε πάνω σε χαρτί κουζίνας για να απορροφηθούν τα πολλά λάδια.
Τις αλατοπιπερώνουμε ελαφρά.
 Σε βαθύ μπολ ανακατεύουμε καλά το γιαούρτι, το σκόρδο τριμμένο, 
το ξύδι, τον δυόσμο ψιλοκομμένο, αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. 
Προσθέτουμε λίγο-λίγο το ελαιόλαδο ανακατεύοντας καλά.
Προσθέτουμε τις μελιτζάνες και τις πιπεριές, 
ανακατεύουμε να ενσωματωθούν καλά τα υλικά, 
δοκιμάζουμε και διορθώνουμε το αλατοπίπερο. 
 Καλύπτουμε το μπολ με μεμβράνη 
και το αφήνουμε στο ψυγείο για 1 ώρα τουλάχιστον, 
να αναδειχτούν τα αρώματα.
 Δοκιμάστε την οπωσδήποτε!

Καλό καλοκαίρι σας εύχομαι, να περάσετε όμορφα, 
να διασκεδάσετε και να ξεκουραστείτε και θα τα ξαναπούμε σύντομα!
Πολλά φιλιά σε όλους!

Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Scones με σταφίδες

Τα σερβίρουμε με σπιτική μαρμελάδα για ένα υπέροχο πρωινό!
Υλικά για 12 scones:

500 φαρίνα (αλεύρι που φουσκώνει μόνο του)
100 γρ βούτυρο
50 γρ ζάχαρη άχνη
100 γρ σταφίδες
200 ml γάλα φρέσκο
3 αυγά
Λίγο αλεύρι για πασπάλισμα
1 πρέζα ζάχαρη κρυσταλλική



Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180ο στον αέρα 
και στρώνουμε λαδόκολλα στο ταψί του φούρνου.
Βάζουμε στο μπολ του μίξερ την φαρίνα, 
το βούτυρο παγωμένο από το ψυγείο και κομμένο σε κυβάκια 
και την άχνη.
 Ανακατεύουμε με το φτερό (ή με το χέρι) 
μέχρι να δημιουργηθεί ένα μίγμα ψιχουλιαστό. 
 Ρίχνουμε και τις σταφίδες και τις ανακατεύουμε μέσα στο μίγμα.
 Σε άλλο μπολ βάζουμε το γάλα με τα 2 αυγά 
και τα χτυπάμε ελαφρά με ένα πιρούνι.
Ρίχνουμε το γάλα στο μπολ με την φαρίνα και ζυμώνουμε με τον γάντζο (ή με το χέρι)
 μέχρι να πάρουμε μια ζύμη λεία και μαλακή.
Μην την παραζυμώσετε γιατί θα σφίξει πολύ. 
 Αλευρώνουμε ελαφρά τον πάγκο, αδειάζουμε επάνω την ζύμη 
  και την απλώνουμε με το χέρι, ώστε να έχει παντού το ίδιο πάχος ~ 
περίπου 2,5 εκατοστά.
Κόβουμε την ζύμη με ένα ποτήρι ή φλιτζάνι σε στρογγυλούς δίσκους 
και τους μεταφέρουμε στο ταψί με την λαδόκολλα.
 Χτυπάμε ελαφρά το τρίτο αυγό με μια κουταλιά νερό 
και την κρυσταλλική ζάχαρη και αλείφουμε απαλά τα scones. 
 Τα ψήνουμε για 15 λεπτά περίπου, ανάλογα με το μέγεθος τους και με τον φούρνο, 
μέχρι να φουσκώσουν και να ροδίσουν καλά.
 Τα αποσύρουμε από τον φούρνο
 και τα αφήνουμε πάνω σε σχάρα να κρυώσουν τελείως.
 Τα απολαμβάνουμε σκέτα ή, καλύτερα,

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...